|
انسان را موجودي جستجوگر دانستهاند، آدمي وقتي حقيقتي را به دست ميآورد، آرامش مييابد. از اين روست كه پژوهش و پژوهشگري در طول تاريخ بشر استمرار يافته است. انسانها بدون آن كه از پژوهش خود سودي حاصل كنند آن را محقق ميساختند. وقتي آدمي در برابر سوالي قرار ميگيرد كه حتي دانستن آن به لحاظ مادي با ندانستن آن مساوي است، چنين جوابي ميتواند او را آرام كند كه انسان همواره جوياي شنيدن و يافتن است.
|